Szkoła została oddana do użytku 29 października 1964 r., choć obejście szkoły przypominało bardziej plac budowy niż teren przyszkolny. W miarę upływu czasu szkoła zmieniała swe oblicze, wzbogacając się o kolejne klaso-pracownie, pomieszczenia i boiska. Tętniła życiem, działały liczne organizacje szkolne i koła zainteresowań. Ze względu na swe  atrakcyjne położenie i walory turystyczno-krajoznawcze najbliższej okolicy pełniła od 1969 r.  rolę ośrodka kolonijnego.

     W szkole ciągle się coś zmienia. Mamy dwie sale gimnastyczne, nowy kort tenisowy, bibliotekę multimedialną. Do 1989 r. szkoła nosiła imię Wandy Wasilewskiej. W wyniku zmian ustrojowych została pozbawiona imienia i przez długi czas była bezimienna. By bardziej utożsamiać się ze szkołą i lepiej integrować się się sobą niedawno wybraliśmy sobie nowego patrona - Kornela Makuszyńskiego.

     Po starannych przygotowaniach Rada Miejska w Więcborku uchwałą
Nr X/71/03 z dn.12. 06. 2003 r. nadała naszej szkole imię Kornela Makuszyńskiego. Następnie odbyła się uroczystość podsumowująca nasze przygotowania do nadania imienia, w której wzięli udział uczniowie, rodzice i zaproszeni goście. Natomiast 10. października 2003 r. odbyła się uroczystość nadania szkole imienia. Nowymi symbolami szkoły stały się sztandar i hymn.

SZTANDAR SZKOŁY

HYMN SZKOŁY

     W latach 1908-1910 studiował w Paryżu. Od 1915 r. do 1918 r. mieszkał w Kijowie i pracował jako kierownik literacki. Pod koniec 1918 r. zamieszkał w Warszawie. W roku 1926 trzymał Państwową Nagrodę Literacką za poemat "Pieśń o Ojczyźnie". Do Zakopanego przeprowadził się w 1944 roku. Spośród licznych książek dla młodzieży największą popularnością cieszą się: "Panna z mokrą głową", "Skrzydlaty chłopiec", "Wyprawa pod psem", "Awantura o Basię", "Szatan z siódmej klasy", "Szaleństwa panny Ewy" , "O dwóch takich, co ukradli księżyc ", "Przyjaciel wesołego diabła ",a dla dzieci przygody Koziołka Matołka i Małpki Fiki-Miki.Jego powieści dla dzieci i młodzieży doczekały się sześciu ekranizacji filmowych oraz kilku wersji animowanych. Makuszyński wyrabia w swoich czytelnikach poczucie humoru. Uczy rozpoznawania dobra i zła, odpowiedzialności za losy innych ludzi. Świat, który pokazuje jest zależny od ludzi i jest on na tyle dobry na ile dobrzy potrafią być ludzie. Twórczość jego nie tylko zaciekawia, bawi, uczy, ale daje nadzieję i budzi optymizm.

     Makuszyński zmarł 31 lipca 1953 r. i został pochowany w Zakopanem na Pęksowym Brzyzku. Jest autorem wielu ciekawych i mądrych powiedzeń. Jedno z nich stało się hasłem przewodnim dla uczniów i nauczycieli naszej szkoły:

"Mądrym być to wielka sztuka,
ale dobrym jeszcze większa"

Wanda Wasilewska